Burn-out symptomen

Een burn-out, dat gebeurt mij niet. Denken we. Veel mensen die het toch is overkomen, hebben dat ook altijd gedacht. Burn-out is dan ook een sluipmoordenaar die in veel gevallen van het ene op het andere moment toeslaat.

Toch gaat aan een burn-out een lange periode vooraf waarin sprake is van burn-out symptomen. Deze herkennen we helaas vaak niet, of pas als het te laat is. Hoe kan dat toch?

Stress hoort bij het leven

Iedereen die werkt, krijgt te maken met periodes waarin werkdruk een rol speelt. Werkdruk brengt altijd een zekere mate van stress met zich mee. Stress gaat, afhankelijk van de ernst ervan, meer of minder gepaard met verschijnselen als spanning, onrust, malen, wakker liggen, minder van anderen kunnen hebben, je minder uitgerust voelen, et cetera.

Is stress ongewenst en beter om te vermijden? Een reden tot zorg? Misschien zelfs wel een signaal dat overspanning of een burn-out op de loer zouden kunnen liggen? Nee, want met stress is op zichzelf niets mis. Dat kunnen we best hebben. Sterker nog, stress is een motivator, zet aan tot actie en kan je motiveren om op de toppen van je kunnen te presteren.

Wanneer is sprake van te veel en te lang stress

Stress op zich is dus niet erg. Maar een situatie van spanning en stress moet niet te lang duren. Dan kan burn-out een reëel risico worden.

Maar wat is eigenlijk ‘te veel' en 'te lang’? Het antwoord daarop is voor iedereen anders. Daarbij is -zoals al gezegd- burn-out een sluipmoordenaar: het is het eindresultaat van een langdurig en slopend proces.

De vergelijking dringt zich op van de kikker die zich in een pan met steeds heter water uiteindelijk dood laat koken. In de praktijk blijkt dit met een kikker echter helemaal niet te gebeuren: vóór het hem te heet onder zijn voeten wordt, is een kikker allang uit de pan gesprongen.

Tip: last van werkstress, bang een burn-out te krijgen of ervan aan het herstellen? Kijk eens bij burn-out coach

Stuur ons een mailtje! Bel ons nu!

Een burn-out lijkt mensen vaak te overkomen. Hoe kan dat?

Waarom blijven wij -in tegenstelling tot de kikker- vaak wel in de spreekwoordelijke pan met heter wordend water zitten tot het te laat is? Daar liggen verschillende verklaringen aan ten grondslag:

  1. We denken het hoort erbij of gaat wel over…

    Perioden met werkstress en de kenmerkende fysieke en mentale reacties daarop horen bij het werkzame leven. Komen we in zo'n fase, dan is de neiging van veel mensen om de schouders eronder te zetten. Even uithouden kan ook. De gedachte is: het gaat ook weer voorbij. Alarmbellen gaan dan niet direct rinkelen.


    Iedereen begint een fase waarin sprake is van meer werkstress dus zonder zich serieus zorgen te maken. Dat is ook het geval wanneer dit achteraf het begin van een lange aanloop naar een burn-out blijkt te zijn geweest.

     
  2. We zijn bang voor de gevolgen van het erkennen van overbelasting…

    Als ons in een periode met meer werkdruk de stress toch te veel dreigt te worden, dan is dat natuurlijk een goede reden om actie te ondernemen. Maar helaas, op dat punt aanbeland vinden wij het moeilijk om toe te geven dat wij het werk (even) niet meer goed aankunnen. Hierbij kunnen verschillenden gedachten en zorgen een rol spelen. Bijvoorbeeld:


    - Anderen houden het toch ook vol?

    - Stel je voor dat het wordt uitgelegd als 'niet geschikt zijn voor mijn werk.…

    - Stel je voor dat toegeven dat het me allemaal te veel dreigt te worden negatieve gevolgen heeft voor mijn carrièrekansen. Of zelfs voor mijn baan! Ik heb wel een hypotheek, een gezin, een leven…


    Dergelijke gedachten en zorgen maken het moeilijk om te erkennen dat we te veel over onze grenzen gaan en dat we het nemen van voor ons gezonde maatregelen niet zien als een reële optie.


     
  3. We onderschatten hoe ernstig het is…

    Op weg naar een burn-out hebben wij natuurlijk wel last van burn-out symptomen. Verraderlijk hierbij is het feit dat de weg lang is: je raakt een beetje aan de situatie gewend. Als al aan de mogelijkheid van een burn-out gedacht wordt, hebben we de neiging te geloven dat dit anderen overkomt, niet onszelf. Verraderlijk is ook het feit dat de stress niet eens continu hoog hoeft te zijn om er uiteindelijk toch een overdosis van te kunnen krijgen.


    Kortom: onderweg naar een burn-out kunnen wij heel makkelijk de ernst van onze situatie onderschatten. Doen we dat, dan zullen we niet serieus de balans opmaken en vragen stellen als: hoe zit ik erbij? Hoe voel ik me? Welke signalen van spanning en ongemak ervaar ik ? Wat zegt mij dit eigenlijk allemaal en wat is dan verstandig om te doen?


    En als wij wel serieus de balans opmaken en de conclusie zouden trekken dat het ons misschien toch te veel dreigt te worden? Dan is de kans groot dat wat hierboven onder punt 2 is gezegd ervoor zorgt dat we toch niet uit de overbelastende situatie zullen stappen.

Ken de burn-out symptomen en neem ze serieus

Hard werken kan leuk en bevredigend zijn. Momenten van werkstress zijn onvermijdelijk en op zichzelf geen probleem. Maar: iedereen kan in een situatie komen waarin de werkstress voor hem of haar ongezond is en te lang aanhoudt.

Om te voorkomen dat je in zo’n situatie te lang over je grenzen gaat, overbelast raakt en overspannen wordt, is het belangrijk om te weten welke symptomen erop wijzen dat je mogelijk bezig bent met het ontwikkelen van een burn-out.

Wil je weten wat de waarschuwingssignalen zijn en wanneer de burn-out meter op rood staat? Lees dan onze blog die gaat over de tekenen van burn-out

Naast  het kennen van de burn-out symptomen is het verstandig om je eigen evaluaties onder de loep te nemen. Als je jezelf er geregeld op betrapt dat je denkt dat een beetje stress er nu eenmaal bijhoort, een burn-out jou niet overkomt, of dat je niet kan of niet mag toegeven dat het je allemaal een beetje te veel dreigt te worden, stel jezelf dan de volgende vragen:

  • Waar ik allemaal mee bezig ben, is dat echt nog wel zo leuk?
  • Is dit het, waar ik voor gekozen heb?
  • Ben ik eigenlijk wel gelukkig zo?
  • Als ik een wens mocht doen, wat zou ik dan wensen?

Behoefte aan hulp?

Wil je leren je grenzen goed te bewaken en zo voorkomen dat je last krijgt van burn-out verschijnselen? Heb je al last van burn-out symptomen? Ben je burned-out of van een burn-out aan het herstellen?

Als je behoefte hebt aan tips, advies of ondersteuning, neem dan contact op voor een vrijblijvende afspraak. Wij zijn ervaren coaches en psychologen en hebben veel mensen met werkstress en burn-out begeleid.

Stuur ons een mailtje! Bel ons nu!

Meer blogs van Albert van Veen lezen

Registerpsycholoog NIP Arbeid en Organisatie

Albert van Veen, coach Nijmegen en omgeving, is registerpsycholoog NIP Arbeid & Organisatie, burn-out coach en tevens een door het CRKBO erkende trainer voor het kort beroepsonderwijs.

Sinds 1995 coacht en traint Albert medewerkers, leidinggevenden en (management)teams.


GERELATEERD

Al onze blogs: kiezen op onderwerp

Reactie toevoegen